۱) خرمالوهای شاخه های بالا بالایی درخت که دست ننه بهش نمیرسید فسیل شده اند. نوبت شفتالوهاست! حالا هم که شلوار همسایه رو باد انداخته رو شکوفه ها تا از گزند موجودات بی آزار در امان بمونه! دیگه..دیگه! سال نو شده.. یه دونه شلوار کفاف نمیده!!

 ۲) جاده های « بسیار سفر باید   تا پخته شود خامی» یه طرفه بود. بریدگی و دور برگردون هم نداشت. ای بابا...!!! یکی این راه زمینی رو از برق بکشه! من دیگه نمی خوام ادامه بدم.. نگه دار..!!!!

۳) وسط این نم نمک بهاری با ۲ لا قبا تو شبهای نهارخوران داشتم جلوی سرما لات بازی در میآوردم که همین سرما به شکل بسیار بدی کل ما رو خوابوند!! هنوز دارم عواقبش رو پس میدم. این سرماش(کارد و که چه عرض کنم؟) ساتور و تبر رو هم به استخون میرسونه...

۴) فکرم نمیاد! خیال هم ندارم عینک آفتابی مو بردارم! خوش دارم این و اون خیال کنن چیزی نمیبینم. هیچی نمیبینم به جز رد پا !! ... ردپاهای یک کفش مردونه.. روی یه چیز شیشه ای به اسم غرور! راستی؟.. کفشاتو پات کن! خرده شیشه ها خیلی تیزن!

۵) داشت داد میزد: " .. چیکار کنم؟ که دنیا دیگه مثل من نداره؟..چی کار کنم که خود بزرگم ولی خود بزرگ بینی ندارم؟ اصلا برام مهم نیست مسخره ام میکنی که فقط ایت بال بلدم و همین! ..اصلا دلم میخواد تفاله ی قهوه ام رو قورت بدم! باور میکنی این آلزایمرو داره من از پا درمیاره! اینجوری نیگام نکن! هنوز خوب نشده ام!... "  منم یه جای دیگه رو نگاه کردم.

۶) (درگوشی): آقا من هیچ وقت استعداد تخمه خوردن مخصوصا (نخسوزن!) تخمه ژاپنی رو ندارم!! از بچگی هر وقت کسی بهم آجیل تعارف میکرد یا برنمیداشتم.. یا نخودچی شو برمی داشتم یا پسته(که همیشه ی خدا بسته اش به ما میرسید!) تخمه هاشو هم میریختم تو جیبم بعدا میخوردم!! الان هم که میبینی آجیلای عیدمون رو احتکار کرده ام تا در موقعی مناسب کلکشون را بکنم!!

نتیجه ی اخلاقی: هیچ وقت به جای کلمه ی پی نوشت از نتیجه ی اخلاقی این و اون استفاده نکنید!!(مهم است!!!!)