فکر کن تنهایی!!

نقطه.همین جا

binamoneshan — Tue, 08 Dec 2009 08:59:41 GMT

یه تیکه هست تو "درباره الی.." اونجا که احمد به الی میگه معنی این جمله که گفتم می دونی یعنی چی؟ یعنی اینکه پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایانه..

******

نمیدونم چرا مریم بغلم میکنه و میگه:الهی بمیرم..گور باباش!

این بار دیگه درباره تو و هر موضوعی که ممکنه به تو ختم بشه هیچی نمی نویسم و نمی گم.

حیف کاغذ و کاراکترهای کیبورد!!

خدا رو شکر که نیستی...

(با اجازه از آقای امیرخانی)^{**سجده واجب**}

برای میــلاد...

binamoneshan — Wed, 20 Feb 2008 12:56:12 GMT

شازده کوچولو پرسید:اهلی کردن یعنی چی؟

روباه گفت:چیزی است که پاک فراموش شده.معنی اش ایجاد علاقه کردن است.

شازده کوچولو گفت: ایجاد علاقه کردن؟

روباه گفت :اگه منو اهلی کنی انگار که زندگیم را چراغان کرده باشی.آن وقت صدای پایی را می شناسم که با هر صدای پای دیگری فرق می کند.تازه ٬نگاه کن آن جا آن گندمزار را میبینی؟ برای من که نان نمی خورم گندم چیز بی فایده ای است.پس گندمزار هم مرا یاد چیزی نمی اندازد.اما تو موهات رنگ طلا است.مرا به یاد تو می اندازد.و صدای باد را هم که تو گندمزار می پیچد دوست خواهم داشت....اگر دلت می خواهد منو اهلی کن!

شازده کوچولو جواب داد:دلم که خیلی میخواهد..اما وقت چندنی ندارم.باید بروم و از کلی چیزها سر درآورم.

روباه گفت:آدم فقط از چیزهایی که اهلی می کند می تواند سر درآورد.آدمها مانده اند بی دوست..تو اگر دوست میخواهی خب منو اهلی کن!...

به این ترتیب شازده کوچولو روباه را اهلی کرد.

لحظه ی جدایی نزدیک شد.روباه گفت:آخ..نمیتوانم جلو اشکم را بگیرم.

شازده کوچولو گفت:تقصیر خودت است.من که بدت را نمی خواستم.خودت خواستی اهلیت کنم.

روباه گفت:همین طور است.

شازده کوچولو گفت:آخه اشکت سرازیر می شود.

روباه گفت:همین طور است.

شازده کوچولو گفت:پس این ماجرا فایده ای به حال تو نداشته.

روباه گفت:چرا ..برای خاطر رنگ گندم.

شازده کوچولو یاد گل خودش که اهلیش کرده بود افتاد.

روباه گفت:ارزش گل تو به قدر عمری است که به پاش صرف کرده ای.آدمها این حقیقت را فراموش کرده اند اما تو نباید فراموش کنی.تو تا زنده ای نسبت به آنی که اهلیش کرده ای مسئولی.تو مسئول گلتی...

شازده کوچولو برای آنکه یادش بماند تکرار کرد:..من مسئول گلمم..

نمایشگاه رو اختتام کردیم!

binamoneshan — Sun, 14 May 2006 10:24:18 GMT

۱. آخرین روز هم هر جوری که بود تموم شد.هیچ چهره ای رو ندیدیم! اولا" که فروشنده ها دیگه واسه ی مشتری ها کلاس میزاشتن.بعد از ۱۰ روز خستگی لبخند کاملا" مصنوعی آنها کاملا محسوس بود.روز اول که واسه مشتری ها آفتاب بالانس میزدند رو کتابها . وآخرین روز: همون جاهاست! خودت بگرد پیداش کن.قیمتش رو هم از پشتش ببین!!

۲. دست هر کج و کوله ای هم جدول مندلیف میدیدیم به طوری که... اون آخرا مجانی شده بود! در حین بازدید غرفه ای نظرم رو جلب کرد.البته غرفه که نبود.از فضای خالی بین دو غرفه استفاده کرده بودند. با این عنوان: کانون حمایت از کودکان ــ کودکان خیابانی ــ کودکان کار: کودکی ما را به ما پس دهید... و از این جور چیزا که در این لحظه جای همکلاسی عزیزم صنم خانوم رو به شدت خالی کردیم.

۳. هوا هم حوالی عصر کاملا" تک نفره بود! توی اون طوفان هر کی فقط میتونست واسه خودش یه درخت واسه چسبیدن بهش پیدا کنه که باد نبردش!...

۴. جلوی سالن ۳۸ منظره ها دیدیم بر روی زمین!! ... باد و طوفان برادرهای مستقر در کیوسکهای اطلاع رسانی و عزیز برادران امنیتی نمایشگاه رو سخت حیران و متعجب و نگران و از این جور چیزا کرده بود! چرا که باد دودمان این عزیزان را به باد داده بود! همچنان در تلاش و تقلا با یک دست.. تنها دیوار بر جای مانده ی کیوسک مذکور را گرفته بودند. و با دست دیگر ۲ کیلو بی سیم! (ابراز احساسات: آخی..)

۵. به قول مهتاب که میگفت: "خدا کولرهاشو روشن کرده! " در جای دیگر هم این عزیزان رو در حین انجام وظیفه ..دیدیم.

۶. توی همین اوضاع و احوال بود که شنیدیم و دیدیم بلندگوها مردم را خیلی محترمانه و با استفاده از چک و لقد معنوی بیرون می کرند!

۷. برگشتنی هم بازار گرم مسافر و مسافر کُشی! گرمای هوا رو چند برابر کرده بود.به خصوص با قیمتهای کاملا" مناسب و خداپسندانه! ... و در آخر ..تماشای جمعیت کتابخوان و کماکان الاف پشت ترافیک بعد از نمایشگاه پاک روان پاکن بود. بای..بای تا سال بعد!!

چرک نویس های یک بچه سرتق!

binamoneshan — Mon, 08 May 2006 18:31:35 GMT

تذکر: هر گونه تشابه اسمی اصلاْ اتفاقی نیست!!

موضوع انشاء : پیشرفت...

قلم بر دست میگیرم و انشای خود را آغاز میکنم. ..اهم..اهم... من پیشرفت را خیلی دوست دارم.چون پیشرفت چیز بسیار خوبی است. پیشرفت باعث میشود که از پسرفت جلوگیری شود.

پیشرفت معنی های زیادی دارد. پدرم میگوید:"پیشرفت برای ما انسانهای جهان سومی مثل همون ۲۰۰۰ تومنی است که زیر یه تریلی هیژده چرخ گیر کرده ‌‌‌‌. هر چی بیشتر بکشیش به ضرر خودته! باید صبر کرد تا موقعش برسه وقتی تریلی حرکت کرد اون وقت..ولی وقتی فرهنگ ۲۰۰۰ تومنی داشتن را نداشته باشی چه فایده؟..."

من پدرم را خیلی دوست دارم. با اینکه هیچ وقت چیزی از حرفهایش نمیفهمم.همیشه مثالهای خوبی میزند تا من یاد بگیرم.من یاد گرفتم هر کس ۲۰۰۰ تومنی زیر تریلی را پیدا کند پیشرفت کرده است. من خیلی ۲۰۰۰ تومنی را دوست دارم چون معلوم میشود که من پیشرفت کرده ام!

پیشرفت چیز بسیار خوبی و با ارزشی است. دختر خاله میترا هم پیشرفت را دوست دارد. چون وقتی شوهر خاله ام به مانتواش گیر میدهد میگوید:" زمونه عوض شده! پیشرفت کرده. باید به روز باشی وگرنه بهت میگن: اُمّل!! ولی خواهرم همیشه پشت سر دختر خاله میترا میگوید:"انگار یادش رفته قبلاها از مانتو های پلیسه دار گشاد و بلند با اون اپل های مسخره میپوشید و از آن کاکل های دانشجوهای قدیم را میگذاشت!!!"

من معنی پیشرفت را خوب یاد گرفتم.چون مادرم میگوید:" خاله آزیتا هم پیشرفت کرده! اسم صغری رو در شناسنامه اش عوض کرده... دماغش هم سر بالایی شده!..."

پدر بزرگ درباره ی پیشرفت میگوید:" حجاب تنها چیزی است که تاکنون پیشرفت کرده است!! ". من از حرفهای پدربزرگ هم چیزی نفهمیدم. همیشه حرفهایی میزند که هیچ کس نمی فهمد! برای همین همه ی فامیل پشت سرش میگویند:" کله اش بو قرمه سبزی میده! "

همان طور که گفتم پیشرفت معنی های زیادی دارد. پسر عمو امید هم پیشرفت را دوست دارد.همیشه میگوید:" دوست دارم وقتی بزرگ شدم دکتر بشوم.و به پیشرفت اطرافیانم کمک کنم! سعی میکنم پول ویزیت بیشتری از مردم بگیرم تا مردم مریض مجبور شوند سطح درآمد خودشان را بالا ببرند بعد بیایند به مطب من!!!!!"

من فهمیدم علم هم پیشرفت کرده است.چون اگر پیشرفت نکرده بود دایی محسن هم این همه زن با کامپوتر پیدا نمی کرد!

نتیجه گیری انشاء :همه ی اعضای خانواده و فامیلهای ما پیشرفت را دوست دارند.من احساس میکنم من هم پیشرفت را باید دوست داشته باشم.چون چیز بسیار خوبی است... این بود انشای من!!..

پایان

مناجات نامه ی خواجه عبدا.. فلانی(معروف به ب)

binamoneshan — Sat, 29 Apr 2006 09:28:18 GMT

ــ " بار خدایا..! این بار هم ...مرا ببخش!(یه چیزی تو مایه های به باد افره این گناهم مگیر!)".

خدا: "تو خجالت نمیکشی؟ همین دو دقیقه پیش بخشیدمت! برو.. برو.. چوب خطت پر شده! زیر سیبیلی هم راه نداره!!!! اون جوری هم با استیصال نگاهم نکن! "

ــ . آخه اوستا کریم.. !؟

ــ اوستا کریمو زهر مار!!! ..عزرائیلو صدا میکنما! چشم سفید!

ــ نه... نه! غلط کردم.. همین عذاب بی محلی ما را بس است!

One by one

binamoneshan — Tue, 18 Apr 2006 16:30:18 GMT

جای خالی یاکریم مادر روی در اوراق شده ی تو بالکن خیلی خالیه.. دو سه روزی بود که نقش خروس رو برام بازی میکرد! صبح ها نمی ذاشت بخوابم. ولی وقتی که یا کریم پدر رو میدیدم که با چه ذوقی خار و خاشاک یکی یکی میآورد تا مثلا به لونه اش سر و سامان بده عصبانیتم فروکش میکرد.

آخرش هم همون شد که فکرش عین فرانک اشتاین تاریکی ذهنم رو به وحشت میانداخت. عقل بچه گونه ام بهم دستور میده یه تفنگ بردارم و نسل هر چی کلاغه از رو زمین منقرض کنم!!! .. اما عقل بزرگونه بهم میگه که این قانونشه..سه تا تخم یاکریم توسط این حیوون شوم خورده بشن.

دیگه هیچ چی تو لونه نیست. باد نصف شب خار و خاشاک لونه رو یکی یکی رو زمین میریزه...

نتیجه ی اخلاقی: گور بابای هر چی nature و ناتورالیسم !!!!!

A vain hope

binamoneshan — Mon, 10 Apr 2006 17:26:18 GMT

هر وقت با شیما قرار دارم به خودم امیدوار می شم! بچه ی سرکشیه.هیچ جوره نمیشه حریفش شد.اصلا بهت امون نمیده حرف بزنی! و فقط به حرفایی گوش میکنه که براش دلنشین به نظر بیاد یا فقط به جریانهایی گوش میده که خودش باهاش احساس نزدیکی کنه و یا برا خودش هم یه چیز تو همون مایه ها اتفاق افتاده باشه.

هیچ وقت دلم نمیاد بپیچونمش! برام از دختر همسایه شون گفت که تو پاساژ گلدیس شیما رو با یه پسره دیده. به عاشقهای رنگارنگش مثل رادرانر به گرگه نگاه میکنه. آخرش هم با یه زبون درازی:میگ..میگ.. سربه سرشون میزاره در میره!

اولیه رو میپیچونه که به قرارش با دومی برسه.دومی رو هم با خیال سومی دور میزنه.. بگیر برو تا آخر.. تو دلم براش سر تاسف تکون میدم. هیچ وقت دوست ندارم جای بابا بزرگا بشینم و تلپ تلپ نصیحت کنم ولی...

همون طور که بازوی منو چسبیده بود و از سوتی هاش تو خونه میگفت هولم داد تو برج طوبی و عین معتادا دنبال یه کافی شاپ دنج میگشت. (خدا خدا میکردم که آشنا منو نبینه!) حالا من هی میگم اینجا هنوز کافی شاپش راه نیفتاده. گوشش بده کار نیست که نیست!

سعی کردم با این آتاشغال فروشی هایی که قلابی غالب میکنن و به اسم ضدآب میفروشن سرگرمش کنم.ولی وقتی اسکناسهای دو تومنی رو رو پیشخون دیدم باورم شد که واقعا عقلش رو هم از دست داده. بهم گفت : آره.. من از همینا بود اون سری بردم.. (تلفظش رو هم بلد نبود!) فروشنده هم در حال جاسازی هندونه ها به بغل شیما بود!

از پاساژ که زدیم بیرون هوا تاریک شده بود و چسب سیریش هنوز خشک نشده بود!! همینطوری واسه خودش در حال گل لقد کردن بود که بهش پیشنهاد دادم بریم اون دست خیابون. تا لحظه ی آخر از کایوتها(گرگها)

میگفت:"ب جون! راستی امروز چقدر ناز شدی؟! اخ..اخ. راستی دیرت هم شده مگه نه؟ من از همین جا میرم دیگه(نه تو رو خدا! بفرمایید شام در خدمت باشیم؟) فدات شم. خوشحال شدم دیدمت.دلم خیلی برات تنگ شده بود..." منم که دستم از تو جیبم کنده نمیشد واسه خداحافظی باهاش دست ندادم چون میدونستم ضایع میشم!

دوباره شروع کرد:" ب جون؟ راستی مگه من چه جوریم که همش ماشینا برام بوق میزنن؟ ..چه میدونم؟ اون روز دویست و شیشیه تا در دانشگاه ولم نمیکرد.." حرفشو قطع کردم:دیرت شد! و گفت:"آره ..راس میگی.خب! جیگر؟بابای..بهم زنگ بزن! " سوار ماشین شد و رفت. منم تو کوچه مون تا در خونه تو دلم به جای بای بای براش سر افسوس تکون دادم.

خیلی وقت بود به خودم اینقدر امیدوار نشده بودم!!

black sheep بودن چه حالی میده...

binamoneshan — Mon, 03 Apr 2006 17:02:26 GMT

۱) خرمالوهای شاخه های بالا بالایی درخت که دست ننه بهش نمیرسید فسیل شده اند. نوبت شفتالوهاست! حالا هم که شلوار همسایه رو باد انداخته رو شکوفه ها تا از گزند موجودات بی آزار در امان بمونه! دیگه..دیگه! سال نو شده.. یه دونه شلوار کفاف نمیده!!

۲) جاده های « بسیار سفر باید تا پخته شود خامی» یه طرفه بود. بریدگی و دور برگردون هم نداشت. ای بابا...!!! یکی این راه زمینی رو از برق بکشه! من دیگه نمی خوام ادامه بدم.. نگه دار..!!!!

۳) وسط این نم نمک بهاری با ۲ لا قبا تو شبهای نهارخوران داشتم جلوی سرما لات بازی در میآوردم که همین سرما به شکل بسیار بدی کل ما رو خوابوند!! هنوز دارم عواقبش رو پس میدم. این سرماش(کارد و که چه عرض کنم؟) ساتور و تبر رو هم به استخون میرسونه...

۴) فکرم نمیاد! خیال هم ندارم عینک آفتابی مو بردارم! خوش دارم این و اون خیال کنن چیزی نمیبینم. هیچی نمیبینم به جز رد پا !! ... ردپاهای یک کفش مردونه.. روی یه چیز شیشه ای به اسم غرور! راستی؟.. کفشاتو پات کن! خرده شیشه ها خیلی تیزن!

۵) داشت داد میزد: " .. چیکار کنم؟ که دنیا دیگه مثل من نداره؟..چی کار کنم که خود بزرگم ولی خود بزرگ بینی ندارم؟ اصلا برام مهم نیست مسخره ام میکنی که فقط ایت بال بلدم و همین! ..اصلا دلم میخواد تفاله ی قهوه ام رو قورت بدم! باور میکنی این آلزایمرو داره من از پا درمیاره! اینجوری نیگام نکن! هنوز خوب نشده ام!... " منم یه جای دیگه رو نگاه کردم.

۶) (درگوشی): آقا من هیچ وقت استعداد تخمه خوردن مخصوصا (نخسوزن!) تخمه ژاپنی رو ندارم!! از بچگی هر وقت کسی بهم آجیل تعارف میکرد یا برنمیداشتم.. یا نخودچی شو برمی داشتم یا پسته(که همیشه ی خدا بسته اش به ما میرسید!) تخمه هاشو هم میریختم تو جیبم بعدا میخوردم!! الان هم که میبینی آجیلای عیدمون رو احتکار کرده ام تا در موقعی مناسب کلکشون را بکنم!!

نتیجه ی اخلاقی: هیچ وقت به جای کلمه ی پی نوشت از نتیجه ی اخلاقی این و اون استفاده نکنید!!(مهم است!!!!)

as cool as cucumber

binamoneshan — Sun, 19 Mar 2006 18:30:18 GMT

۱) شاید همه چی با قصه شروع شد. قصه ای که سر و ته نداشت! یعنی سر داشت ولی ته.. نقطه ی اوج هم داشت.هنوز بعد این همه اندر خم نقطه ی اوج شم. هر کاریش که بکنی تابله! مثل با دهن بسته خمیازه کشیدن! اصلا شاید به دوران کهولتش هم نرسم که دارم تصورش میکنم. حوصله شو ندارم که تصور کنم یه روز (کاملا اتفاقی!)چش تو چش یه پیرمرد هم سن و سال خودم (ولی خوب مونده تر!)بیفتم که داره زل زل تو چشام نیگا میکنه.(با لهجه ی فَتل:نیگا نکن! کلنگ!!) فقط نمیدونم اون موقع هم قلبم جفتک میزنه یا نه!؟ اگه بزنه هم دیگه دندون ندارم که گره های کور رو باز کنم! ..واسه همین بود که میگفتم صفحه ی آخر رو پیدا نمیکنم...

۲) این دفعه هم نبود! اون لبه ای که روش می نشست استهلاک پیدا کرده بود. جلوی شیرینی فروشی با چادر مشکی همیشگی ش رو میگرفت و زیر لب با زبان شیرین مادری و لهجه ی زیبای پدری یه چیزایی بلغور میکرد. ..این بار هم ندیدمش! فکر کنم یکی زیرش آدامس گذاشته بود! از نوع خرسی ش!!

۳) از کجا بنویسم؟ از پله های پشت سر هم؟ از اشکی که درنیومد؟!... پله داشتند بالا میرفتند و من پایین میرفتم.دو تا چشم داشتم پشت سرم ولی هیچ کس رو ندید! فقط یه کله ای که داشت میرفت نون بخره. و.. پله ها تموم شد.. ولی من منتظر پله های بیشتری بودم!(مثل یه هفت ترقه که ۳ تاش بیشتر صدا نمیده! بقیه شو میخوای از کی بگیری؟) .. و پله های جدید شروع شد.. یه جا واسه نشستن! دخترک روسری شو کج گره زده بود.دستاشو گذاشت رو زانوهام و یه دسته فال تعارف کرد...

۴) با چایی لیوان خوردم و پشت بندش یک کیلو جوش شیرین مغز دار رفتم بالا!! صدای آقایان بنجل کماکان به چشم میخوره. از همونایی که باعث و بانی ترافیکی میشن که حتی پاچه ی عمو نوروز رو هم میگیره!

(یه خانومه): آقا این شلوار بچه گونه هاتون چنده؟ (آقای بنجل):خانووووم!!؟ اونا برمودا ست!!!! ...

راستی!! بهار نو مبارک!

اینجا کنعان است.منم خودمم! پس دیگه دنبال یعقوب نگرد!!

binamoneshan — Fri, 10 Mar 2006 10:38:18 GMT

عجب!!...

۱) تا خود محل کسب دانش دنده روی دو گیر کرده بود. قیافه ی راننده ی وسیله ی ایاب و ذهاب روی آینه ی موج دار وسیله شبیه جوونی های ابی شده بود. صدای موتور بدجور در اومده!! سوخت... از این ور صدای داداش گربه نره(از خانواده ی شب پره)میاد : آفتاب نشی باز بری زیر ابرا...

۲) به قول یکی از مسئولین " حذف و اضافه نبود که..انتخاب واحد بود!! "..

از جورابهای بوگندوی آقا رضا گرفته تا امضای آقای استاد علی بی غم دانشگاه (قبلا توش فیلم هم میدیده اند!) رو گز کردیم و این امر بسیار مهم و ضروری به همه ی دانش کسب کنندگانی که به دنبال لاغری و افزایش قد و جویندگان عضله بسیار سفارش میشود.

(ما از شما دوندگان بسیار موفق با تمرین دوندگی..قدهای رشید با بالا پریدن برای دیدن و انسانهایی با عضلات قوی و هیکل ورزشکاری با از ۸ صبح تا ۳- ۴ بعد از ظهر کیف و وسایل و برگه جابجا کردن از این دست به اون دست ..میسازیم!) اینها که چیزی نیست ! این امر مهم به بیماران روانی و دارای مشکلات عصبی و افسردگی هم توصیه می شود که از نوار خالی گوش کردن بیشتر جواب می دهد!برای تعویض روحیه و تقویت اعصاب!!!!

۳) شنیدی که فلسطین آزاد شده؟ خیلی وقته که آزاد شده...

انریکو بی سر و صدا ازدواج کرد. همسر انریکو یک ماه بعد توی یه مسابقه افتخاری تنیس اعلام کرد که :من و انریکو یک ماهی میشه که ازدواج کرده ایم و این خواسته ی خود انریکو بود تا حسابی ماه عسلشون بهشون خوش بگذره..(عجب!) ..

حالا این جریان مال چند وقت پیش بوده بماند.. چون همزمان با اون فلسطین آزاد شده... یادمون باشه به جای مرگ بر اسرائیل یه چیز دیگه پیدا کنیم بگیم.!!!(انرژی هسته ای چطوره؟) خدایا به همون دروازه بان تیم بهشتی ها(به قول شیما الان خدا سوسکتون میکنه!)من با اینا نبودم! منو قاطی اینا حساب نکن!(استغفر ال..واسئله توبه..)

۴) حالا دیگه شبرنگها ی جاده خاموش شده اند. ردیف پشت سر هم..! از اول تا آخرش هر چی باشه دم مرگ آدم یادش میاد...راستی؟ اونایی که آلزایمر دارن چی؟؟

من که یادم نمیاد بهت گل زرد داده باشم.( هر چند که هیچی نرگس هلندی نمیشه!) پس چرا؟؟..گلم قرمز قرمز بود!!و... این جوری بود که آخرین خرده شیشه های یادت رو با پنس از تو قلبم بیرون کشیدم.

منم همراه ننه گم و گور میرم تا این پازل به جای یه تیکه..دو تا تیکه ی گم شده داشته باشه!!بزار از این به بعد دنیا رو با یه دونه چشم ببینم. مثل یه عینک که یک شیشه نداره! (آخ..عینکم افتاد. چون از اولش هم اندازه ام نبود.)